Bibliotheek Het Utrechts Archief Het Utrechts Archief

Bibliotheek

Het Utrechts Archief beschikt over de grootste collectie boeken, kranten en tijdschriften van de geschiedenis van de stad en provincie Utrecht. 

Wat heb ik nodig om een item in te zien?

U kunt onze boeken, kranten en tijdschriften alleen raadplegen in onze studiezaal. Daarvoor heeft u het aanvraagnummer van een item uit de bibliotheekcatalogus nodig. U vindt dit nummer direct bovenaan de beschrijving na 'aanvraagnummer'. 

In onze studiezaal kunt u ter plekke een aanvraag doen. 

beacon
 
 
Inventaris
50119 Oud-Utrecht : tijdschrift voor geschiedenis van de stad en provincie Utrecht; - Utrecht : Vereniging Oud Utrecht, 1998- . - : 28 cm. - Verschijnt zes maal per jaar. - Voortzetting van: Oud-Utrecht : tweemaandelijks tijdschrift, PK: STUDIEZAAL: NUM 31-1
Bezit: 71 (1998)-
; PK: UAT 133
Bezit: 71 (1998)-
; PK: VV1997-111
Bezit: 71 (1998) - 87 (2014)
Tijdschrift 2024.
Artikel
Werken en wonen rond het Maliebaanstation; / Arjan den Boer. - In: [ UAT 133 ]. - Vol. 97, nr. 3 (juni 2024), p. 37-40. - ill. . - Het Maliebaanstation bestaat 150 jaar. Het was in 1874 veel meer dan alleen een stationsgebouw: een uitgebreid complex met voorplein, hoofdgebouw, perrons met een grote overkapping en een emplacement met locomotievenloods. Ook waren er verschillende dienstwoningen. In zekere zin was het stationsemplacement een soort dorp, aanvankelijk in onbebouwd gebied. Opmerkelijk genoeg was dit 'ensemble' nog vrijwel compleet toen in 1951 werd besloten tot vestiging van het Spoorwegmuseum, maar werden vervolgens de onderdelen een voor een gesloopt, behalve het stationsgebouw. Aan de hand van drie functionarissen die op het terrein woonden, kijken we naar het complex zoals het er oorspronkelijk uitzag.
Titel:
Werken en wonen rond het Maliebaanstation
Auteur:
Boer, Arjan den
Brontype:
Artikel
Taal:
Nederlands
Illustraties:
ill.
Auteursvermelding:
Arjan den Boer
Deelnummer:
2024
Bibliografische annotatie:
Het Maliebaanstation bestaat 150 jaar. Het was in 1874 veel meer dan alleen een stationsgebouw: een uitgebreid complex met voorplein, hoofdgebouw, perrons met een grote overkapping en een emplacement met locomotievenloods. Ook waren er verschillende dienstwoningen. In zekere zin was het stationsemplacement een soort dorp, aanvankelijk in onbebouwd gebied. Opmerkelijk genoeg was dit 'ensemble' nog vrijwel compleet toen in 1951 werd besloten tot vestiging van het Spoorwegmuseum, maar werden vervolgens de onderdelen een voor een gesloopt, behalve het stationsgebouw. Aan de hand van drie functionarissen die op het terrein woonden, kijken we naar het complex zoals het er oorspronkelijk uitzag.
Geografische namen:
Auteurs: